Openingswoord

Beste Marja, erg jong, erg sterk, maar niet genoeg.

Jouw doopkaars die Max droeg en het kruisje dat Caitlin droeg,

symboliseren het begin en het eind van jouw te korte leven.

Het Keltische symbool op de rouwbrief en op het gedachtenisprentje

zeggen hetzelfde: de cirkel van het leven bestaat uit geboorte, dood

en eeuwigheid.

Marja, weet je omringd door de vele mensen hier aanwezig en door God

die jou draagt in de palm van zijn hand.

Erwin, Max en Caitlin, welkom temidden van de vele mensen,

die jullie steun en troost geven in deze moeilijke periode, bij het

afscheid van de allerliefste mama.

Welkom Harry en Gonny; een kind afstaan aan de dood is onnatuurlijk

en wreed. Ook jullie mogen je gesteund weten door de velen om jullie heen.

Welkom Rob en Mieke, welkom Riek; welkom alle

familieleden, vrienden en kennissen, hoe ook verbonden met Marja;

weet u welkom bij dit afscheid.

De relatie die wij hebben met Marja, werd abrupt afgebroken. Dat is hard

en onwerkelijk. We geloven nog niet, we kunnen nog niet geloven dat

Marja er niet meer is. En toch zullen we dat ervaren, steeds weer en

steeds zal dat pijn doen. De pijn zal blijven, maar ook de liefde zal blijven.

De liefde zal blijven tot in eeuwigheid. Het leven met en voor elkaar is

niet altijd even gemakkelijk. Het gebeurt wel eens dat er woorden gezegd

worden die niet zo bedoeld zijn. Of dat we elkaar verkeerd begrijpen omdat

we met onze eigen woorden bezig zijn.

Daar waar we binnen onze relatie met Marja spaanders hebben laten vallen,

vragen we God om vergeving en nabijheid in het gebed, dat het koor zal zingen.